نوشتن ، بهترین تفریح و کاردنیاست برایم و در" آوند" نوشتن ، بهانه ای بود همیشه برای رسیدن به آرامشی که شاید کسی شبیه به خود من آن را فقط حس کند و بفهمد. اما حال به دلایلی که گاه نباید گفت،گرچه می شود درباره آنها هم توضیح داد ، دیگر در آوند چیزی نمی نویسم . در آوندی که مثل همه آن داشته هایی که دوستشان دارم بی نهایت ، دوست داشتنی بود برایم .شاید زمانی دوباره بازگشتم با خانه ای جدید و همسایه دیوار به دیوار شدم با تمام آنهایی که مدتها گاه و بی گاه به رسم همسایه داری ، با یک یا چندکلمه ای مهمان خانه هایشان شدم....