دیروز تولدم بود، هر سال مامان اولین کسی است که صبح اول وقت ،بهم تبریک می گه و آرزو می کنه سالی که تمام شده ، بیهوده نگذشته باشه و سال جدیدی که در راهه پر از خیر و برکت و خوشبختی باشه واسه ام .دیروز که داشتم خاطره های خوب و بد یک سال گذشته را مرور می کردم ، خدا را شکر راضی بودم . امیدوارم سالی  هم که در راهه خوب باشد و پر از خاطرات خوب تر .

امروز 197 مسافر هواپیمای توپولوف که از اصفهان عازم سوریه بودند، روز وحشتناکی را گذراندند.فکر کردن به اینکه چند ساعت معلق باشی در آسمان و هر آن منتظر که هواپیما سقوط کند و به آخر خط برسی ،مطمئنا تلخ و آزار دهنده است،چه برسد به اینکه خودت در آن حال و اوضاع و شرایط باشی.

امروز حول و حوش ساعت 12 و 36 دقیقه بود که به فرودگاه اصفهان اعلام شد هواپیمای توپولوف شركت كاسپين ایر با شماره ‪ پرواز ۷۹۰۶ که ساعت ‪ ۱۲و ‪ ۱۷دقيقه امروز به وقت ايران به مقصد دمشق، فرودگاه شهيد بهشتي اصفهان را ترك کرده ، به علت سنگيني هواپيما وگرماي هوا براي برخاستن از باند Takeoffپس از رفتن تا انتهای باند به هنگام كنده شدن از زمين ،چرخ‌هاي سمت راست عقب آن بامانع انتهاي باند برخورد كرده و شديدا آسيب ديده است و براي فرود بدون مشكل مي‌بايست تا اتمام سوختش، در هوا به چرخش ادامه دهد. این هواپیما که به هنگام برخاستن بنا بر گفته ها تا حجم قابل توجهی سوخت  داشت ،باید تا آنجا که می توانست در آسمان چرخ بخورد تا سوختش تمام شود و به هنگام سقوط احتمالی منفجر نشود و نيروهاي آتش نشان و عمليات امداد و نجات هم طي این مدت فرصتی پیدا کرده و باپوشش ايمني در سطح فرودگاه و ريختن‌كف ازايجاد هرگونه جرقه و سايشي جلوگیری کنند.

خوشبختانه و با عنایت خدا ،پس از دو ساعت و 38دقيقه دور زدن درنقطه ايستايي در محدوده فرودگاه بين‌المللي شهيد بهشتي و خالی شدن باك‌هاي پر از سوخت آن ، خلبان با تجربه این هواپیما توانست، 197 مسافر وحشت زده و نگران را به سلامت بر زمین آورد و به آن همه دلهره خاتمه دهد .

 اما نکته جالبی که دیروز در پی پیگیری ها همه را به تعجب واداشت ، انکار ناباورانه مسوولان فرودگاه شهید بهشتی اصفهان برای وقوع این حادثه بود.آنها علنی و با کمال پررویی اعلام کردند که هیچ حادثه ای رخ نداده و بعضا آنچه که گفته می شود ، شایعه سازی ، خبرنگاران است .آنها حتی اجازه ندادند خبرنگاران بعد از نشستن هوایپما هم اطلاعاتی کسب کنندو محترمانه آنها را از فرودگاه بیرون کردند. اما وقتی چند ساعت گذشت و خبر بر روی تلکس خبرگزاری ها رفت و کار تمام شده بود ،آنها مجبور به دادن اطلاعات شدند ، آن هم اطلاعاتی که گفتنش با  نگفتنش هیچ توفیری نداشت و قبلا از منایع دیگر انتشار یافته بود.

نمی دانم آیا باید همه سرنشینان این هواپیما آتش می گرفتند و می سوختند و بعد هم مقصر حادثه خلبان معرفی می شد تا به نظر آنها حادثه ای رخ داده باشد؟ نمی دانم ، اما واقعا خدا را شاکرم که به آن مسافران رحم کرد و اجازه داد بار دیگر زندگی را تجربه کنند.

هفت سالی است که در روزنامه جام جم کار می کنم ،این هفت سال فرصت های خوبی را بر سر راهم قرار داد تا اول خودم و توانایی هایم را بشناسم و بعد با آدم هایی آشنا شوم که هر کدام در نوع خود جالب ، بی نظیر و خواستنی هستند و ارتباط با آنها وسوسه ام می کند تا به جایی که در آن ایستاده ام ،اکتفا نکنم و سر شار از انرژی شوم برای رشد کردن ، برای رسیدن به آن تصویری که در ذهن برای خود و آینده ام متصور شده ام.بسیاری از آنهایی که جام جم واسطه آشنایی من با آنها شد ، حالا نه فقط یک همکار که دوست اند و حتی صمیمی تر از یک دوست . بی اغراق بچه های جام جم همه خوب و دوست داشتنی اند و در عین حال پر از شیطنت های خواستنی.البته بگویم که توی این هفت سالی که من با این بچه ها همکارم و البته دور از آنها بودم  ، هیچ گاه ندیده بودمشان تا اینکه آقای رستمی ، مسوول تازه منصوب شده صفحات شهرستان های جام جم چند روز پیش بانی خیر شد و باعث شد ببینم آدم هایی را که سالها صداهایشان گویای تصویرشان بود، سودابه تندرو عزیز که نازنین است و مهربان . مهدی نورعلیشاهی مودب و نجیب ، رضا استادی پردغدغه و البته صبور و امیدوار،یوسف علیخانی پرانرژی، با ادبیات کلامی خاص خود ، آقای آزاد، بی ریا و متین ،آقای شیرازی مهمان نواز و جدی ، آقای قندی همیشه خندان ،آقای صبوری حادثه جو، آقای بعقوبی خوش برخوردو...

دوشنبه یکی از روزهایی بود که به یقین خاطره آن را هیچ وقت فراموش نمی کنم. امیدوارم باز هم چنین دوشنبه هایی بیایند و با خاطرات خوبشان بروند.

چند سالی است ، برای نوشتن کتابی درباره زنان و دیدگاه جامعه نسبت به توانایی های آنها درعرصه  تجارت ،در حال تحقیق و جمع آوری اطلاعات ام.
من معتقدم زن زیباترین عجایب آفرینش و پیچیده ترین رموز خلقت است، که اگر بخواهد توانایی انجام هر کاری را دارد ، او تنها باید در جامعه ای که قوانین آن را ناخواسته مردان نوشته اند ، سه چیز را یاد بگیرد : 1) زن ها می توانند از عهده هر کاری بر بیایند،مشروط به اینکه باور کنند ،هر زنی مسئول زندگی خویش است و باید به بهترین صورت ممکن از زندگی خود بهره ببرد. 2)در صدر علل شکست زن ها در عرصه های مختلف، ناتوانی آنها در درک معنای کلمه «نه» جای گرفته است .زن ها به شیوه ای پرورش یافته اند که معتقدند «نه » یعنی نه! در حالی که مفهوم کلمه نه شامل مجموعه ای از کلمات است ،نه ، شاید ، حالا نه و.. 3)در دنیایی که مردسالاری در بخش های مختلف آن چون تجارت حاکم است و اغلب اوقات ارحجیت مردها نیز ناشی از تبعیض آگاهانه بر علیه زنان نیست، باید خوب بازی کرد ، قوانین بازی کردن را یاد گرفت و باور داشت که هدف از بازی، بردن نیست، بلکه دستیابی به یک احساس رضایت مملوء از آرامش است .زمانی که راضی باشیم ، حتما برنده ایم.
متاسفانه بسیاری از ما زن ها نخواسته ایم، باور کنیم که امیدوار بودن یکی از ضعیف ترین عبارات است .چون باعث می شود زمانی که هیچ اقدامی نمی کنیم ،تصور کنیم در حال انجام کاری هستیم...گرچه با گذر زمان شرایط برای حضور ما در جامعه و تجارت مهیا شده است ، اما هنوز هم مسائلی وجود دارد که باعث می شود بحث نابرابری زن و مرد مطرح شود و تا زمانی که ما تنها امیدوار باشیم روزی برسد که همه با هم در محیط های کاری برابر باشیم ، هیچ گاه آن روز را نخواهیم دید.پس باید از هرلحظه ا ی که در آن به سر می بریم برای آغاز یک بازی مردانه و پیروزی زنانه آماده شویم.

امروز برای من

برداشتن یک قدم

همان قدر مشکل است که دیروز

 صعود به کوهی عظیم بود

چه اهمیت دارد

وقتی امروز

پرواز با بالهای اندیشه ام

تا بالاترین قلل کوه ها

 و تا اوج آسمان

همان قدر آسان است

 که دیروز برداشتن یک قدم بود

فرقی نمی کند  

گودال کوچکی باشی یا دریای بیکران

زلال که باشی،

آسمان درون توست.

روزنامه انگلیسی ایندیپندنت در گزارشی به بررسی اقتصاد ایران پرداخته است.ایندیپندنت می نویسد:« ایرانی ها امسال زیاد شانس ندارند! سه سال پس از انتخاب محموداحمدی نژاد، سیاست های اقتصادی اش به تورم انفجاری و نرخ بیکاری بالا منتهی شده است. برای اکثریت ایرانی ها، انتخابات 24 اسفند، بیش تر از اینکه کشمکش قدرت میان احزاب مختلف جمهوری اسلامی، مربوط به اقتصاد بود...»

این روزنامه از زبان یک تحلیلگر نوشته است::«تورم، بزرگترین دغدغه است. مردم خسته شده اند.یک سال پیش، تورم 12 درصد بود. اما الان رسما 20 درصد است.»